Üniversiteye farklı bir bakış

Üniversiteli olmak.
Üniversiteli olmak. Bir çok liseli kardeşimizin hedefi. Bir çok kişinin olmak istediği yer. Bazıları üniversiteye ilk girdiği zamanlarda çok şeyler bekler. Mesela ister ki okuyan gençlik çok olsun, ister ki çevresindeki insanların ışığından faydalansın. Onlara ışık versin. Ama bazen hep böyle olmaz. Bazen gidersin üniversiteye, dersin ki kendince “Benim burada ne işim var?”. Düşünüp durursun uzunca bir süre. Bakarsın ki senin ait olduğun yer üniversite değil. Bir emekçinin, bir işverenin yanı. Bakarsın ki orda bulunan insanlardan soyutsundur. Farkında değilsindir ama sen o değilsindir, oradaki adam değilsindir. Canın sıkkın olduğu zamanlarda sen üniversitede olmak istemiyorsundur. Kafan bozulduğu zaman çatmak istediğin insanlar üniversitedekiler değildir. Belki de senin ait olmak istediğin yer değildir üniversite. Ait olduğun yer aslında başka bir mekan başka bir ülkedir belki de. Sonra bir bakmışsın ki çare onlar gibi olmakta. Her ne kadar bundan hoşlanmasan da canın buna sıkılsa da ne yazık ki onlar gibi olmak zorunda oluyorsun bazen. Her zaman ama her zaman için değil belki ama onların o sahte yüzlerini, onlar farkında olmadığı halde biliyorsundur. Ama ne yazık ki, bunu üzülerek söylüyorum bazen sen de onlar gibi davranıyorsun ister istemez. Belki böyle davrandıktan sonra canın sıkılıyor. Ofluyorsun, pofluyorsun, ama sen de bazen onlar gibi menfaatçi, onlar gibi sıradanlaşabiliyorsun. İstediğin şey kitap okumaktır belki ama üniversitede olduğun zamanlarda hemcinslerin, kızdan-erkekten bahsettiği için sen de sohbete dahil olmak için onlar gibi davranıyorsun. Onların muhabbetlerine ortak olarak sen biraz daha sıradanlaşıyorsun. Ama merak ettiğim bir kaç şey olmuştur hep. Acaba üniversitede popüler olan insanlar üniversiteden mezun olduktan sonra ne yapacaklar. Yani bu sahteliğe ne kadar daha devam edebilirler ki, 4-6 sene sonra neler yapılabilir ki? O sana çok yakın olan arkadaşın artık farklı bir şehirde belki de çok farklı biriyle. En fazla neler yapılabilir ki uzaktan ve başkasıyla olan biriyle. Yani dostlarım artık can sıkıcılığın üst safhasının da üst safhasındayım. Üniversiteyi bırakma gibi saçma sapan bir düşüncem var. Ben üniversiteye ait değilim. Bunu aileme anlatabilirsem umarım askerlikten sonra çok güzel şeyler yapmayı düşünüyorum. Umarım gerçekleşir ve umarım ben planlarımı gerçekleştirebilirim. Güzel günlere.